‫«در من بخوان، ای الهه‌ی نبوغ. ‫و از طریق من داستان را روایت کن...» ‫[ادیسه‌ی هومر]
‫رسانه‌ی اینترنتی نایت‌مووی تقدیم می‌کند ‫NightMovie.Co
‫ترجمه از حسین ‫ H o s s e i n T L ‫HosseinTLsub@yahoo.com
‫کیت؟
‫بیدار شو، کیت
‫بابا؟
‫همه‌چی مرتبه عزیزم
‫همه‌چی مرتبه
‫همه‌چی مرتبه. همه‌چی مرتبه
‫همه‌چی مرتبه
‫و الان میفهمم که باید رفتارم رو بهتر کنم
‫و الان واقعاً حس میکنم ‫خشمم رو تحت کنترل دارم
‫و حاضرم که این قضایا رو پشت سر بذارم
‫و گذشته رو هم رها کنم
‫یعنی با وجود این روان‌درمانی
‫و اینکه این همه مدت باهاتون کار کردم
‫کمکم کرده که متوجه بشم...
‫رفتارم باید تغییر کنه
‫پس ازتون ممنونم
‫واقعاً میگم
‫ممنون
‫دو تا اخراج موقت، یه دستگیری
‫و یه اتهام ایجاد حریق عمدی هم بهت زدن
‫کار من نبود
‫اونو نه
‫آها، ورزش هم که افتادی
‫آخه کی ورزش رو میفته؟
‫- من هیچوقت ورزش نمیرم ‫- کیت!
‫دقیقاً مشکل ما همینه. ببین، اگه...
‫اون چه خریه؟
‫همونطور که گفتم، من دکتر «سینکلر» هستم
‫شنیدم، ولی چرا اینجایی؟ ‫هر بار که نمیشه یه روانپزشک بیارین
‫- من روانپزشک نیستم کیت ‫- خودت گفتی دکتری
‫پی‌اچ‌دی دارم، تو رشته ادبیات قرن نوزده
‫عزیزم، دکتر سینکلر نماینده یه مدرسه‌ست
‫راستش بیشتر آموزشگاهه، ‫که یه خانوم مدیر خیلی عالی هم داره
‫جایی که دخترایی مثل تو میرن ‫و تو زندگیشون به کارای فوق‌العاده‌ای دست میزنن
‫دخترایی مثل تهش معتاد میشن ‫و کل عمرشون
‫هم تو همچین دفترهایی رفت و آمد میکنن
‫- انصاف نیست ‫- همه‌ی اینا میتونه تغییر کنه، کیت
‫این یه گزینه‌ست، کیت
‫گزینه‌های زیادی برامون نمونده
‫اسم اون دختره چی بود؟
‫اونی که دکتره گفته رفته به اون مدرسه
‫- اون نقاشه؟ ‫- اونم هست
‫مخلص کلام اینه که اون مدرسه ‫«بلک‌وود» اوکی بنظر میاد
‫- «اوکی». آره، مرسی «دِیو» ‫- بداخلاق نشو
‫- و صداش بزن... ‫- نه، من دیو صداش میزنم
‫- دیو ‫- حقیقتش دیوید رو ترجیح میدم
‫من حرفم رو گفتم، ‫اینم یه گزینه‌ست
‫- خب، من انتخابش نمیکنم ‫- خودت خودت رو به اینجا رسوندی
‫- هنوزم حرفم رو باور نمیکنی ‫- میدونم که وکیلت باور نکرد
‫ولی بازم به من اتهام زد
‫- تو مادر منی ‫- درسته. مادرتم
‫هفته دیگه میری بلکوود، کیت
‫الان... الان شوخیت گرفته؟
‫منم همین رو گفتم. ‫هزینه‌هاش سر به فلک میکشن
‫ولی میدونی، کاملاً ارزشش رو داره
‫پس چرت و پرت‌های که درباره ‫گزینه و اینا میپروندین چی؟
‫چرت و پرت بود دیگه
‫مسخره!
‫خیلی هم خوب
‫یادته اون عکس کی گرفته شد؟
‫یه روز داشتیم میرفتیم پیاده‌روی
‫همون چند هفته قبلش شیش سالت شده بود
‫ما هم گفتیم پیاده‌روی برات خیلی سنگینه
‫ولی تو مصمم بودی که امتحانش کنی
‫شروعش کردی
‫و تمومش کردی
‫چون تو شخصیتت اینجوری بود
‫پدرت واسه خیلی چیزا تحسینت میکرد
‫ولی بنظرم بیشتر برای این تحسینت میکرد
‫برای پیاده‌روی؟
‫برای تلاش کردن
‫یا خدا
‫وای
‫کیت؟
‫عزیزم؟
‫بیا
‫آهای؟
‫آهای!
‫خدای من
‫خدایا
‫بنظرت این لوستر چقدر قدمت داره؟
‫ده هزار سال؟ نمیدونم
‫207 سال قدمت داشت
‫اگه یه نسخه‌ی کپی مزخرف نبود
‫- به بلکوود خوش اومدین ‫- «مادام دورت»؟
‫«دوره» هستم. ‫و ایشون خانم «ارلونسکی» هستن
‫هی
‫- دانش‌آموزای دیگه کجان؟ ‫- فردا میرسن
‫- چرا امروز منو آوردی اینجا؟ ‫- الان وقتش نیست
‫بیا اقامتگاهت رو نشونت بدم «کاترین»
‫متأسفانه از این تاریک‌تر هم میشه
‫سیستم برق اینجا خیلی قدیمیه
‫و یه مقدار هم سخته که ‫برق‌کار رو این همه راه بکشونیم اینجا
‫پس چجوری می‌بینین؟
‫چشمات عادت میکنن، ‫بهت قول میدم
‫افتخار میدین به ما که شب ‫رو پیشمون سپری کنین؟
‫عه، خیلی دوست داریم ‫ولی باید برگردیم
‫کاترین
‫اون بخش ساختمان برای دانش‌آموزان ممنوعه
‫خیلی امن نیست
‫- به کجا راه داره؟ ‫- بفرمایین
‫تو اینجا میخوابی
‫ما در بلکوود اعتقاد داریم ‫که زیبایی روح رو غنی میکنه
‫پر زرق و برق که هست
‫یک خانم جوان باید وسایل ‫زیبا داشته باشه و آسوده زندگی کنه
‫موافق نیستی؟
‫بفرما عقب، خانوم جون
‫خب، خانم دوره...
‫- میشه بپرسم دستشویی کجاست؟ ‫- البته
‫همین انتهای راهرو. دنبالم بیاین
‫- اون تغییر کرده ‫- تغییر کرده؟
‫اون... اون دیگه دختر کوچولوی من نیست
‫نبایدم باشه. 17 سالشه
‫نه، منظورم اینه که...
‫منظورم وضعیت روانیشه
‫خیلی پرخاشگره
‫گوش کن، کیت
‫اگه اوضاع اینجا عجیب غریب شد، ‫فقط بهمون زنگ بزن، خب؟
‫اینجا همینجوریش هم عجیب غریبه
‫آره
‫اینجا بودن برات خوبه
‫حتی با وجود روان پرخاشگرم؟
‫بیا ببینم
‫دوستت دارم
‫خیلی زیاد
‫فقط صلاحت رو میخوام
‫باشه
‫آهای؟
‫مادام دوره؟
‫آهای؟
‫
‫آره، خیلی بهتر شد
‫- خوب شد فهمیدم ‫- شام
‫دارو
‫میشه ببینمش؟
‫آره. خودشه
‫- چیه؟ ‫- دهنتو ببینم
‫شوخیت گرفته؟
‫ممنون
‫بدون شک خیلی هم ریدمون نیست
‫کی اونجاست؟
‫آهای؟
‫- بالاخره اومدی کاترین ‫- فکر میکردم...
‫به صف شین لطفاً
‫سلام. من اشلی‌ام
‫کیت
‫ورونیکا
‫چه تیپی هم زدی
‫همتون به بلکوود خوش آمدین
‫وایسا ببینم. همین؟
‫فقط پنج تاییم؟
‫ما فقط افرادی رو می‌پذیریم ‫که بطور حقیقی استثنایی باشن
‫باور کن، من استثنایی نیستم
‫ولی بهت اطمینان میدم، سیرا، ‫استثنایی هستی
‫در وجود هر کدوم شما یه استعداد هست
‫و من میخوام پیداش کنم
‫حالا، برای پیشرفت در بلکوود
‫به توجه کامل شما نیاز دارم. حواس‌پرتی ممنوع
‫پس، خانم ارلونسکی ‫گوشی‌هاتون رو جمع‌آوری میکنه
‫- این درست نیست ‫- چی؟
‫وسط ترم، هر کدومتون
‫میتونین به انتخاب خودتون به یک نفر زنگ بزنین
‫همین؟ یه تماس؟
‫- به پدر و مادرمون گفتی؟ ‫- مسخره‌ست
‫- میخوام با وکیلم صحبت کنم ‫- خیلی احمقانه‌ست
‫خیلی چرته
‫- مسخره ‫- بده...
‫- ولی اینترنت که داریم، آره؟ ‫- نه متأسفانه
‫- چی؟ ‫- جوک میگی دیگه؟
‫اینجا جایگزین زندانه
‫شما به مردم صدمه زدین، ‫ملک و املاکی رو نابود کردین
‫برای اطرافیانتون زندگی رو دشوار کردین
‫ایجاد حریق، سرقت بزرگ
‫مواد مخدر، ضرب و شتم، ‫و تمامی این موارد یکجا
‫این تصمیمات رو فقط و فقط خودتون گرفتین
‫و عواقب اعمالتون شما رو به اینجا آورده
‫شدیداً حرفات مثل حرفاییه که تو زندان به آدم میزنن
‫اطرافتون رو نگاه کنین، همتون
‫پنجره‌ها میله نداره
‫و با اینکه تقریباً در مکان پرتی هستیم
‫دسترسی به نزدیک‌ترین شهر کاملاً امکانپذیره
‫ولی چرا باید برید؟
‫شرایط من ممکنه سختگیرانه بنظر بیان
‫بهای داشتن یه زندگی خارق‌العاده، ‫تلاش خارق‌العاده‌ست
‫و اشتباه نکنین
‫شما همتون کاملاً خارق‌العاده هستین
‫تو زندگی قبلیتون
‫مردم مسخرتون کردن، ‫تنبیهتون کردن، طرتون کردن
‫بهتون خندیدن
‫اگه به آموزش‌های من توجه کنین ‫و اجازه بدین شما رو
‫به مراتب بلندی برسونم که میدونم ‫میتونین بهش برسین
‫دیگه هیچوقت کسی بهتون نمیخنده
‫تو فضولی چیزی هستی؟
‫- نه، فقط... ‫- فقط زل زدی بودی به اتاق این خراب‌ها؟
‫من فضول یا چیز دیگه‌ای نیستم
‫تو خودشی، مگه نه؟
‫منظورت چیه؟
‫همیشه حداقل یه نفر هست
‫یه نفر که فکر میکنه وقتی خوابه ‫من با بالش خفه‌ش نمیکنم
‫تا اینکه وقتی خوابه با یه بالش خفه‌ش میکنم
‫پس بهتره بیشتر از یه بالش با خودت بیاری
‫میشه برید یه جای دیگه همدیگه رو بکشین؟
‫میخوایم با آرامش از اینجا متنفر باشیم
‫شام حاضره
‫شرمنده
‫حساب، هنر،
‫ادبیات، موسیقی
‫چهار ستون دانش هستن
‫این برنامه آموزشی اصلیتون در بلکوود ـه
‫باید اون یونیفورم‌ها رو بپوشیم؟
‫بذارین معلم ریاضی‌تون رو معرفی کنم، ‫پروفسور فارلی
‫و برای ادبیات...
‫کسی که گمونم چند نفرتون ‫از قبل دیدینش، دکتر سینکلر
‫و کسی که زمانبندی عالیش رو بهمون ثابت کرد
‫مربی موسیقی شما، ‫«ژولز دوره»
‫وایسا ببینم
‫- ایشون هم دوره هستن؟ ‫- ژولز پسر منه
‫به تازگی مدرکش رو
‫از رویال آکادمی در لندن دریافت کرده
‫همه خوشحالیم که شما اینجا هستین
‫مادام دوره با دقت تمام ‫شما رو انتخاب کرده
‫واسه چی؟
‫برای بزرگی
‫شنیدم شما قبلاً پیانو میزدی. ‫دوست دارم بشنوم
‫دوست نداشته باش. از نه سالگی دیگه نزدم
‫خب پس عادت‌های بدت ‫رو میشه از سرت انداخت
‫- من فلوت بلدم ‫- عالیه
‫همگی لطفاً نوش جان کنید
‫بله، قرص‌های بی‌حسیم
‫گفتگوی بسیار خوبی بود
‫اولین مقاله‌تون درباره کتاب «در جستجوی ‫زمان گمشده» نوشته‌ی «پروست»ـه
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- پنج روز
‫چی؟ پنج روز؟ ‫کتابه قطرش اندازه آجره
‫که از «کتاب سه خوک کوچولو» یاد گرفتیم
‫این بهترین چیزه برای اینکه ‫یه پایه‌ی قوی بسازیم
‫پس چرا نمیشه همون رو بخونیم؟
‫- ما باید درباره چی بنویسیم؟ ‫- آها
‫عشق
‫نیاز بهش
‫پیدا کردنش
‫- و معنای از دست دادنش ‫- پس یعنی داستان عشقیه؟
‫به طریقی، بله
‫هر داستانی داستان عشقیه. ‫بگذریم
‫بریم سراغش
‫کسی میدونه چجوری صورتی درست کنم؟
‫هیس! دخترا
‫تمرکز کنین
‫این چیه؟
‫این بلکوود ـه، ‫اینم آتیشه
‫و تو...
‫همون وسطایی که داری ‫داد میزنی و کمک میخوای
‫نمیدونم
‫و به این نقاشی افتخار میکنی؟
‫بنظرم یه اثر هنریه
‫میدونی وقتی من به این ‫نگاه میکنم چی میبینم؟
‫یک خانم جوان رو میبینم که ‫تا سرحد مرگ ترسیده
‫از اینکه استعداد اینجا موندن ‫رو نداشته باشه
‫شاید درست فکر میکنه
‫خیلی بد نیست
‫- یعنی خوبه؟ ‫- هنوز خیلی مونده تا خوب. ادامه بده
‫ریاضیات
‫همه چیز این جهان با ریاضی قابل توضیحه
‫اون چی رو توضیح میده؟
‫روحم هم خبر نداره
‫امیدوار بودم یکی از شما بتونین بهم بگین
‫همونطور که قرن‌ها پیش گالیله گفت:
‫«کتاب بزرگ طبیعت رو فقط آنهایی ‫می‌توانند بخوانند
‫که زبان آن را
‫متوجه شوند
‫و آن زبان...»
‫- تو چه مرگته؟ ‫- چی شده؟
‫- موهام رو آتیش زد ‫- پس چرا موهات آتیش نگرفته؟
‫
‫خانم‌ها، لطفاً
‫ولم کن!
‫گمونم ادب شده
‫باشه، باشه، ‫دست نگه دارید لطفاً
‫کافیه
‫- خیلی وقته فلوت نزدم ‫- جیووانی پرگولسی، فرانس شوبرت
‫موتزارت، ویلیام کستلر
‫همه آهنگسازهای خوش‌ذوقی بودند ‫که متأسفانه در سن 40 سالگی مردند
‫اینجا هدفمون اینه که ‫ببینیم چی براتون مناسب‌تره
‫- یعنی چه سازی؟ ‫- ساز خود شمایین، ایزی
‫همتون. ما فقط باید بفهمیم ‫کدوم یک از این وسیله‌ها...
‫بله اینا وسیله هستند...
‫روحیه‌ی هنری شما رو بهتر بیان میکنن
‫باید کمکم کنی
‫من حاضرم بهش بدم
‫کیت. بیا تو
‫فقط یه لحظه بهم فرصت بده لطفاً
‫اینا همه دانش‌آموز مامانت بودن؟
‫این تالار مشاهیرشه، بله. ‫سال‌های زیادیه که درس میده
‫لندن، پاریس، برلین...
‫هیچکدوم اینجاها ارزش نداشتن که توش بمونه؟
‫میخواد باهات کار کنم
‫جدا از درس کلاس
‫ظاهراً یه ویژگی موسیقیایی ‫تو نقاشیت دیده
‫از تکنولوژی که سر درمیاری، آره؟
‫همیشه ضبط آنالوگ رو گرمتر میدونستم
‫- اینو که ضبط نمیکنی، نه؟ ‫- دوست داری ضبط کنم؟
‫نه. قطعاً نه
‫پس نمیکنم
‫ببخشید
‫داری جلوی خودتو میگیری
‫آخه...
‫
‫- نمیتونم ‫- چرا، میتونی
‫ولی خیلی فکرت مشغوله
‫چرا؟
‫بابام...
‫اخیراً دربارش فکر میکنم
‫یه پیانوی کوچیک دیواری داشتیم
‫وقتی بچه بودم برام خریده بود
‫این چرا غمگینت میکنه؟
‫اون مُرد
‫یعنی خیلی وقت پیش مرد. ‫تازه نه سالم بود
‫داشت از یه سفر کاری برمیگشت خونه و...
‫هوا هم بد بود، اونم...
‫گمونم باید با پرواز بعدی میومد
‫هیچوقت ازمون دور نیستن، میدونی؟
‫بخشی از وجودشون به حیات ادامه میده
‫بعد از اینکه نت آخر زندگیشون نواخته میشه
‫واقعاً به این باور داری؟
‫این پروسه‌ی راحتی نیست، کیت
‫شادترین جای دنیا هم نیست، ‫اینم قبول دارم
‫ولی اگه بهم اعتماد کنی
‫و اگه به این آموزش‌ها فرصت بدی، ‫و اگه تلاش کنی
‫بهت قول میدم از توانایی‌های خودت شگفت‌زده میشی
‫ مهربانی از بین رفته است
‫ از سخنانم هراس کن، عشق،
‫اما حواست را جدا کن، ‫چرا که تو و فقط تو
‫ منشأ نور هستی
‫ قلعه‌های بیشماری از جنس ابریشم
‫ مهربانی از بین رفته است
‫خیلی زیباست، اشلی
‫ردی از آثار رمانتیک «کیتز» و «بایرون» دیده میشه
‫اما آهنگ و وزن شعر... چیزی هست که ‫روی هم رفته متفاوتش میکنه
‫- یه ناهمخوانی خاصی توش هست ‫- از کجا کپیش کردی؟
‫کپی نکردم
‫یه جورایی بهم الهام شد
‫عالی
‫بسیار عالی
‫به سرعت داری تبدیل به ‫شاهزاده‌ی ریاضیات میشی، ایزی
‫سیرا؟
‫سیرا!
‫کارت عالی بود، سیرا
‫بهش گوش کن
‫بشنو
‫باد. نهر
‫یه سمفونی‌ـه
‫میشنوی؟
‫آره، فکر کنم
‫«چقدر خوشحالم که در جنگل قدم میزنم،
‫میان درختان، سنگ‌ها
‫چرا که جنگل، درختان و سنگ‌ها
‫به انسان طنینی میدهد که نیاز دارد»
‫بتهوون اینو گفته
‫چشمات رو ببند، کیت
‫کاملاً
‫بهش گوش کن
‫صدات رو نمیشنوم
‫من اینجام
‫- چشمات رو باز کن ‫- بابا؟
‫کیت؟
‫- خوبی؟ ‫- ما لب رودخونه بودیم
‫بله، حدود سه ساعت
‫- تو منو آوردی اینجا؟ ‫- بهتره بگم تو منو آوردی
‫
‫بله. البته
‫وقت شامه
‫یالا. بریم. ‫برای امرزو بسه
‫یالا، یالا
‫عذرخواهی میکنم. ‫من و کاترین کنار نهر بودیم
‫دقیقاً چیکار میکردین؟
‫داشتیم...
‫گوش میدادیم
‫میشه من برم اتاقم؟
‫گرسنه نیستم
‫باید برگردم سر کارم
‫البته عزیزم. کار اولویت داره
‫خانم ارلونسکی بهت رسیدگی میکنه
‫به چی گوش میدادین کیت؟
‫
‫مثل...
‫درخت‌ها و باد و طبیعت و اینا
‫فکر کنم اون یکی درسته
‫- پس تو نابغه‌ای چیزی هستی؟ ‫- من جبر رو به زور پاس کردم
‫منم سر درنمیارم. ‫هیچ‌جاش رو
‫ولی خوشم میاد
‫اینکه تو یه چیزی خوب باشی
‫اینکه اونی نباشی که همه ‫فکر میکنن اوضاعش داغونه
‫خوشم میاد
‫تو خوشت نمیاد؟
‫برو کنار! دور شو!
‫اشلی؟ اشلی! ‫اشلی!
‫درو باز کن! اشلی!
‫اشلی؟
‫اشلی!
‫هی، بیدار شو. داری خواب می‌بینی
‫اشلی بیدار شو
‫- چی بود؟ ‫- چی چی بود؟
‫چی دیدی؟
‫هی، اشلی؟ فقط ماییم. چیزی نیست
‫رفته؟ اون... اون زنه رو اذیت کرده
‫- کی رو؟ چی داری میگی؟ ‫- الیزابت
‫الیزابت...
‫اون زنی که شعرهام رو برام میاره
‫چش شده؟
‫- چیکار میکنی؟ ‫- خفه
‫- نه، خودت خفه ‫- نه، یکی اون بیرونه
‫- ارلونسکی؟ ‫- نه. عه...
‫- نمیدونم ‫- خودشه
‫مردی که به الیزابت حمله کرد
‫- مردی که تو خواب میبینم ‫- الیزابت کیه؟
‫- من میرم بخوابم ‫- ورونیکا نرو
‫- ولم کن ‫- ورونیکا نرو!
‫یه بار دیگه بهم دست بزنی ‫خرخره‌ت رو میجوم
‫همه همینجا بخوابیم؟
‫چرا ما رو انتخاب کرده؟
‫- برای چی؟ ‫- برای اینجا اومدن
‫چون داغونیم
‫خیلی از دخترای دیگه هم داغونن
‫شاید اون دخترای دیگه درخواست ندادن بیان اینجا
‫- من درخواست ندادم بیام بلکوود ‫- تو درخواست دادی؟
‫- نه، گمونم ندادم ‫- منو پیدا کردن
‫دکتر سینکلر اومد دفنر روانپزشکم
‫بعد از اینکه بهم اتهام زدن که ‫مدرسه رو به آتیش کشیدم
‫- اتهام زدن؟ ‫- چه شکلی بود؟
‫مردی که تو خوابته
‫- ترسناک ‫- خدایی
‫بگیرین بخوابین. همتون
‫باید به مادام دوره بگیم؟
‫چی رو؟ که اشلی کابوس دیده؟
‫کیت یه چیزی تو راهرو دید
‫- نمیدونم چی دیدم ‫- بهت گفتم
‫- اون ارلونسکی گردن‌کلفت بود ‫- پس چرا در رو باز نکردی؟
‫چون دفعه قبل ارلونسکی ‫داشت صورتش رو از جا میکند
‫ارلونسکی نبود
‫من قبلاً هم همچین چیزی دیدم
‫- یه آقای ترسناک؟ ‫- نه، ترسناک نبود
‫بابام بود
‫البته، هشت تا روانپزشک مختلف ‫سعی کردن قانعم کنن که اینطور نبوده
‫اومد سراغ من
‫همون شبی بود که تصادف کرده بود
‫فکر کنم میخواست...
‫نمیدونم
‫فقط کاش فرصت داشتم ‫که یه چیزی بهش بگم
‫مثلاً چی؟
‫- خداحافظ ‫- خواب بوده
‫روح واقعیت نداره. حتی وقتی ‫دلت میخواد واقعیت داشته باشن
‫عجب. چه اسکل بی‌عاطفه‌ای هستی تو
‫- داره راست میگه ‫- از کجا میدونی؟
‫- چون منم یه چیزایی دیدم ‫- مثلاً چی؟
‫یه چیزایی
‫چیزایی که نمیشه منطقی توضیح داد
‫شرط میبندم من میتونم
‫- از کی تا حالا؟ ‫- از اول
‫- یه جورایی. ولی بیشتر از اونه که بتونم... ‫- حسشون کنی؟
‫هیچوقت نفهمیدم چیه
‫این حس...
‫انگار یه چیزی همیشه اطرافم بود
‫دنبالم میکرد
‫هیچوقت حرفی نزدم، ‫ولی وقتی زدم، اونا...
‫گفتن دوست نیاز داری. یا قرص
‫یا باید کنار گذاشته بشی
‫چه استعدادی هم داریم
‫مادام دوره؟
‫عه، سیرا
‫الان داشتم به آخرین اثرت نگاه میکردم
‫شخصاً آثار طبیعت‌گرایانه‌ترت رو بیشتر میپسندم
‫ولی من کی‌ام که بخوام ‫مخالف الهامات باشم؟
‫مرسی
‫- میخواستیم ازتون یه سوال بپرسیم ‫- ژولز بهم گفته
‫تو هم پیشرفت عالی‌ای داشتی، کاترین
‫دیشب یه موجودی تو راهرو بود
‫شاید حتی تو اتاق اشلی
‫- و شما این موجود رو دیدین؟ ‫- آره، آره دیدیم
‫متعجبم که این همه طول کشید
‫- هنوز داروهاتون رو میخورین؟ ‫- آره
‫با چنین داروهای قوی‌ای باید هم ‫کابوس ببینین
‫- ولی هممون دیدیمش ‫- من چیزی ندیدم
‫منو ببینین، همتون
‫ایالت اون داروها رو تجویز کرده، نه من
‫- بعضی وقتا کمک میکنن ‫- روحیه‌ی خلاقیتتون رو خفه میکنن
‫شماها نیاز ندارین درست بشین
‫لعنت به هر کسی که خلاف اینو بهتون بگه
‫اگه به بعضی آدما بود، همه‌ی ‫بزرگان برچسب دیوانه بودن میخوردن
‫هنوز سیاره زمین صاف بود
‫و زنان قدرتمندی مثل ما سوزونده میشدن
‫یکم دراماتیک شد، مگه نه؟
‫- از الان دیگه قرص نداریم ‫- میتونی قطعشون کنی؟
‫الان کردم
‫به شرط اینکه همتون قول بدین ‫تلاشتون رو دوبرابر کنین
‫خوبه
‫
‫برید دیگه
‫خیلی زیبا بود، کیت
‫
‫این موزیک رو از کجا بلدی؟
‫ها؟
‫نمیدونم. انگار قبلاً شنیدمش
‫انگار داشت یادم میومد
‫داشتی موزیک ویلیام کستلر رو به یاد میاوردی؟
‫آره. متوجه نمیشم
‫قبلاً که آموزش میدیدم
‫به همچین مهارتی نزدیک هم نشدم
‫ای کاش افتخارش برای من میشد
‫البته که بخاطر توئه. ‫تو آموزش دیدی
‫توی رویال آکادمیِ...
‫نمیدونم، هر جا
‫تو نابغه‌ای
‫من ماهر و منظم هستم
‫ولی همونطور که مادرم ‫دوست داره بهم بگه
‫من به طور حتم نابغه نیستم
‫شاید اشتباه میکنه
‫- حرف من اینه که... ‫- حرفاتو نگه دار ژولز
‫نباید اهمیت نقشت رو بهت یادآوری کنم
‫ما راهنماشون هستیم، نه معلمشون
‫مسیرشون رو پیدا کردن. وظیفه ما ‫اینه که روی اون مسیر نگهشون داریم
‫به هر قیمتی
‫می‌بینم که آداب معاشرتت بهبود پیدا نکرده، ورونیکا
‫سیرا مریضه؟
‫چند روزه که از اتاقش بیرون نیومده
‫- داره نقاشی میکنه ‫- آخرین بار کِی غذا خورده؟
‫فکر کنم منم باید برگردم اتاقم
‫- گمونم این مال توئه، آره؟ ‫- آره
‫میشه ببرمش تو راهرو؟
‫شارژر اینجاست
‫- مامان ‫- عزیزم سلام!
‫دیو، کیت ـه
‫- عزیزم صدام رو میشنوی؟ ‫- آره
‫آره، صدات رو خوب میشنوم مامان
‫ببخشید بابت سر و صدا. چطوری؟ ‫اوضاع در چه حاله؟
‫- عالیه ‫- واقعاً؟
‫آره. راست میگم
‫تو خوبی عزیزم؟
‫دیو با دست اوکی داد. ‫دهنش پره
‫کیت، ای کاش میتونستیم بیشتر حرف بزنیم
‫- منم همینطور ‫- خب دوست پیدا کردی؟
‫نه راستش مامان. ‫مرسی که پرسیدی
‫چرا؟ تو دردسر که نیفتادی، مگه نه؟
‫نه نه، اینطور نیست
‫ولی میدونی، انگار خودت نیستی
‫- فقط... ‫- کیت
‫- عزیزم همه‌چی روبراهه؟ ‫- آره
‫آره فقط دلم برات تنگ شده
‫ما هم دلمون برات تنگ شده ولی...
‫- چیزی شده؟ آخه یه جوری هستی ‫- نه، نه، همه‌چی مرتبه
‫عزیزم، اگه چیزی شده بهمون خبر بده، ‫ما هم میایم دنبالت
‫- باشه ‫- باشه؟
‫مامان، دیگه باید برم سر کلاس، باشه؟
‫خیلی‌خب، دوستت دارم، خدافظ
‫اجازه هست برم؟
‫کیت؟
‫این آخرین شعریه که نوشتم
‫حال به هم زنه
‫ببخشید
‫اون دیگه نمیاد
‫- چی داری میگی؟ ‫- دیگه نمیاد ملاقاتم
‫- اشلی، هی، هی ‫- یه نفر جدید هست...
‫که کنترل رو دستش گرفته
‫- چی؟ ‫- مردهایی که تو ذهنم هستن
‫- خیلی عصبانی‌ان ‫- گوش کن
‫هی، گوش کن چی میگم. ‫چیزیمون نمیشه
‫ما اینجا میمیریم
‫سیرا؟
‫سیرا!
‫سیرا؟
‫من... من...
‫خیلی تشنمه!
‫سیرا، کی...
‫کی اونجاست؟
‫
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫به آتیش زدن اینجا فکر میکنم
‫- البته این بیشتر کار توئه، مگه نه؟ ‫- این رو نگاه کن
‫- جدی میگم، ببین ‫- نقاشی‌های سیرا چرا تو این کتابن؟
‫مسئله همینه. ‫اینا نقاشی‌های «توماس کولز»ـن
‫- چه جالب. کی بوده حالا؟ ‫- نقاش بوده
‫- حدود سال 1800 مرده. فقط 46 سالش بوده ‫- پس...
‫خب مادام دوره دقیقاً همین منظره ‫رو تو دفترش داره
‫فقط زاویه‌ش فرق داره
‫و سیرا هم روی نقاشی‌هاش ‫می‌نویسه «ت.ک»
‫اشلی گفت شعراش از کسی به نام ‫الیزابت الهام گرفته میشن، آره؟
‫و وقتی دکتر سینکلر شعر اشلی ‫رو تو کلاس خوند، چطور توصیفش کرد؟
‫گفت ناهمخوان ـه
‫«پیش از مرگ نا به هنگامش ‫در سن 27 سالگی
‫آثار «الیزابت وب» پلی تصور میشد
‫میان رمانتیک‌گرایی و اشعار تعالی‌گرایانه
‫به همراه ردی از آثار بلیک، بایرون و کیتز
‫بندهای ناهمخوان شعر وب
‫و شیفتگی غیرعادی اون نسبت به قلعه‌ها
‫احتمالاً عاملی شد بر اینکه هم‌عصران او
‫جایگاه پایدارتری در تاریخ را مال خود کنند»
‫و منم موسیقی ویلیام کستلر رو میزنم
‫محض رضای خدا!
‫من اشتباه میکردم
‫همه‌ی شما خراب‌ها دیوونه نیستین
‫فقط تویی
‫ورونیکا، وایسا!
‫وایسا!
‫ورونیکا؟
‫ورونیکا!
‫هی
‫ورونیکا؟
‫ آسون نبود
‫کمک! کمک!
‫دیدیشون!
‫دیدیشون دیگه؟
‫اینجا نه
‫هیچوقت نگران نمیشدم
‫یه چیزایی میدیدم
‫آره
‫چیزای عجیبی میدیدم. ولی...
‫نذاشتم دهنم رو مشغول کنه
‫مشکلات واقعی‌تری داشتم که مهم بودن
‫وقتی 13 سالم بود رفتم باغ وحش
‫که با دوستام زرافه ببینم و...
‫چی؟
‫زرافه‌ها باحالن
‫وقتی اومدم خونه، مامانم جیغ میزد
‫پدرخونده‌ام داشت مثل سگ ‫کتکش میزد
‫نمیخواد دلسوزی کنی
‫همیشه این اتفاق میفتاد
‫ولی این بار...
‫یه چاقو برداشتم...
‫یه چاقوی کوچیک آشپزخونه...
‫و زدم تو سینه‌ش
‫مُرد؟
‫ولی دیگه دستش بهش نخورد
‫مامانم فکر میکرد اگه سرش رو بندازه پایین
‫کتک زدناش یه روز تموم میشه
‫اتفاقات بد هیچوقت خودشون تموم نمیشن، کیت
‫فکر کنم میدونم از کجا شروع کنم
‫من اول نمیرم
‫شانس‌ تازه‌کاری بود
‫یعنی چی؟
‫بریم پایین
‫این ساختمون لامصب چقدر بزرگه؟
‫یا پیغمبر
‫بریم
‫تو روحت
‫شانس تازه‌کاری بود
‫دهنتو، قایم شو، قایم شو!
‫چه حیف
‫امیدهای خیلی والایی ‫به تو داشتیم ورونیکا
‫من عادتمه بقیه رو ناامید کنم. ‫شگردمه
‫تو...
‫تنهایی اومدی به این
‫مأموریت حقیقت‌یابی آخر شبی‌تون؟
‫من از آدما متنفرم. تو که میدونی
‫از تو هم متنفرم
‫در موردت خیلی صبوری کردم
‫سعی کردم از یه چیز مطلقاً بی‌ارزش
‫یه چیز ارزشمند بسازم
‫شاید باید بیشتر تلاش میکردم
‫یا شاید در مورد بعضی آدما
‫کسی کار بیشتری از دستش برنمیاد
‫جای اینکه همکاری کنی
‫و قدر چیزی رو که در بلکوود بهت ‫ارائه شده بدونی
‫تو کمر همت بستی
‫که هر فرصتی که بهت دادم رو به باد بدی
‫پس الان، دختر عزیزم
‫تو رو به اونا میدم
‫سیرا!
‫سیرا، بیدار شو! ‫باید بریم!
‫اشلی!
‫اشلی، بذار بیام! ‫باید بریم!
‫بچه‌ام
‫بهم قول دادی بچه‌ام رو می‌بینم
‫صبور باش
‫ارتباط داره قوی‌تر میشه
‫تقریباً بیدار بنظر میرسه
‫مهم نیست
‫نترس فرزندم. اینجا همه بخاطر تو اومدن
‫فقط حاملی باش برای موسیقی
‫موسیقی من رو بنواز
‫همین الان
‫همه هنرمند واقعی نیستن
‫ولش کن
‫درب
‫هیچوقت تا اینجا نرسیده بودم
‫خیلی خوب داری پیش میری فرزندم
‫بابا
‫دیگه نوبت منه!
‫ دوباره بیدار شو
‫چرا اینجام؟
‫چرا من اینجام؟
‫- چه اتفاقی داره برام میفته؟ ‫- هیس. همه‌چی روبراهه
‫- همه‌چی... ‫- نه
‫- همه‌چی مرتبه ‫- شماها دارین باهام چیکار میکنین؟
‫- اومدی اینجا که تمرین کنی ‫- نه. نه
‫- اوضاع آرومه ورونیکا ‫- ورونیکا کجاست؟
‫- انقدر دروغ نگو! ‫- نمیدونم کیت! دروغ نمیگم
‫تنها چیزی که میدونم اینه که مادرم ‫از پیشرفتش ناراضیه
‫داری اینو ضبط میکنی؟
‫همیشه حواست باشه که ‫سالم برسی به اتاقت، کیت، باشه؟
‫ولی اینجوری موسیقی رو داریم
‫- برای آیندگان، کیت ‫- نه، نه! نه!
‫من بهم اعتماد کردم!
‫داری به دنیا یه چیز زیبا هدیه میدی
‫به موسیقی فکر کن. موتزارت ‫و شوبرت خیلی جوون مردن
‫ویلیام کستلر 33 سالش بود که مرد. ‫میتونی تصور کنی؟
‫به هنرمندان بزرگ و ذهن‌های نابغه‌ای که...
‫نه! بس کن!
‫- کیت، اون چیزای خیلی بیشتری برای ارائه داشت ‫- نه!
‫- کیت، خواهش میکنم ‫- نه!
‫اونا دوران خودشون رو داشتن
‫دیگه دوران من رو نمیتونن بگیرن!
‫همه رو بیار این پایین
‫همین الان!
‫چرا هممون رو بیدار کردی؟
‫بقیه کجان؟ ‫ورونیکا کجاست؟
‫- ورونیکا دیگه همراه ما نیست ‫- تو دروغگویی
‫همتون دروغگویین!
‫- مادر، اون باید حقیقت رو بشنوه ‫- نمیتونه درک کنه
‫من خوب هم درک میکنم
‫تو اتاق شیروونی بودم
‫همه پرونده‌هاتون رو دیدم
‫میدونم برای دخترای استثنایی ‫دیگه چه اتفاقی افتاده
‫- کیت... ‫- تو از اونا سوءاستفاده کردی
‫ازشون سوءاستفاده کردی، درست مثل ما
‫- باید بابت این امتیاز ممنون هم باشی ‫- ممنون؟
‫- من که ممنونم ‫- تسخیر شدن
‫اونم فقط برای اینکه پیانو یاد بگیری یه امتیازه؟
‫دختر کودن. متوجه نمیشی؟
‫تو هیچی یاد نگرفتی
‫تو اصلاً ساز بلد نیستی
‫شما دخترا ساز اونایین
‫همه استعدادهای خودمون رو داریم
‫استعداد من ارتباط با اون دنیاست
‫استعداد شما، استعدادی که همه شما دارین
‫اینه که شما حاملین
‫حامل چی؟
‫مادام دوره به این زنان و مردان کمک میکنه
‫که از طریق شما صحبت کنن ‫که بتونن کارشون رو تموم کنن
‫تو وقتی اومدی اینجا یه گام هم نمیتونستی بنوازی
‫حالا داری قطعات موسیقی میسازی
‫سیرا نمیتونست ناخن‌هاش رو لاک بزنه
‫حالا آثارش دیوارهای گالری‌ها رو زیباتر میکنه
‫اشعار اشلی با بهترین اشعار تاریخ برابری میکنه
‫و ایزی در شرف حل کردن یکی از
‫دشوارترین قضیه‌هاییه که ریاضی به خودش دیده
‫و وقتی حلش کنه چی میشه؟ ‫این به نام خودش ثبتش میکنه؟
‫عزیز من، هنرمندان از آغاز دوران
‫به دنبال چنین چیزی بودن
‫منبع بی‌نهایت الهام و وحی. ‫منبع نبوغ
‫آدما خودشون رو معتاد کردن، ‫از گرسنگی مردن
‫خودشون رو با خشم دیوانه کردن ‫و خودکشی کردن
‫وقتی که این منبع نبوغ ناپدید شده
‫آره و نقاشی‌هاشون رو تو اتاقت ‫با افتخار زدی به دیوار
‫یا شایدم می‌فروشیشون
‫هدف غرور یا پول نیست فرزندم
‫هدف اینه که نبوغی که مرگ جسمی
‫از دنیا گرفته رو بهش برگردونیم
‫و من شما رو انتخاب کردم
‫شما رو از تاریکی کشیدم بیرون
‫شما رو از زندگی نکبتتون نجات دادم
‫و منبع نبوغ رو یه راست دادم دستتون
‫پس بیارش بیرون. همین الان!
‫گاهی اوقات که در به اون دنیا باز میشه
‫کنترل چیزی که وارد میشه دشواره
‫- ولی ما اینجاییم که کمکت کنیم ‫- شماها دیوونه‌این!
‫- کیت... ‫- جلو نیا
‫همتون
‫دوست نداری دوباره پدرت رو ببینی کاترین؟
‫بمون
‫بذار کار رو تموم کنیم
‫اونوقت ارتباطت با اون سالم میمونه
‫اگه بری اونم از دستت میره
‫این بار برای همیشه
‫- کیت... ‫- ولش کن ژولز. نمیتونه دور بشه
‫وایسا بیام لطفاً
‫کیت، یه لحظه لطفاً
‫خواهش میکنم یه لحظه گوش کن بهم. کیت...
‫ولم کن! تنهام بذار! ‫بهم دست نزن!
‫اذیتم نکن!
‫- اشلی ‫- خواهش میکنم نکن!
‫دورش کن! ازم دورش کن!
‫- جلوش رو بگیرین! ‫- اشلی؟
‫اشلی؟
‫دیگه بهت اجازه نمیدم
‫- منم، کیت ‫- بس کن. باید تموم شه
‫منم. باید از اینجا بریم، خب؟
‫- میتونیم درستش کنیم ‫- خواهش میکنم
‫باید آمبولانس خبر کنیم! ‫چی میگی تو؟
‫اشلی، الان برمیگردم
‫- کیت، وایسا! ‫- خواهش میکنم کاری کنین تموم شه!
‫کیت، وایسا!
‫- برای دفتره ‫- ممنون
‫اشلی؟
‫نه. نه
‫- اشلی! ‫- کیت! کیت!
‫وایسا!
‫- خیلی‌خب، بریم! ‫- برو!
‫زودباش! برو!
‫خیلی‌خب، خواهش میکنم کار کن. ‫تو رو خدا کار کن
‫یالا، یالا، یالا
‫آره! خیلی‌خب
‫سیرا. سیرا، بیدار شو. باید بریم
‫سیرا
‫نه!
‫ایزی! ایزی! ایزی!
‫بذار بیام تو! در رو باز کن! ‫باز کن، منم!
‫باید بریم. یالا. اونا کشتنش
‫سیرا مرده. همینطور اشلی
‫- بیا بریم. باید بریم ‫- فکر کنم حلش کردم
‫- جواب سه ـه، خب؟ ‫- عه
‫از اینجا برو بیرون. ‫من ورونیکا رو پیدا میکنم
‫بریم!
‫- حل میشه ‫- همه در خطریم
‫- من رو زیر سوال نبر ‫- از کنترل خارج شده
‫- این بار زیادی پیش رفته ‫- میتونست بیشتر هم باشه
‫ارتباط از همیشه قوی‌تره
‫اینو میفهمم ولی میتونی ببینی که...
‫چیزی که ما دنبالشیم یه بهایی داره
‫من کنترل کامل دارم
‫بیاین وانمود نکنیم
‫که به این اتفاق عادت نداریم
‫اینکه این پلیدها درخشندگی رو بشناسن
‫چه برسه به این در تسخیرش باشن
‫ارزش زندگی رقت‌انگیزی که براش ‫قربانی میکنن رو داره
‫اونا حامل نیستن
‫اونا اهداگرن
‫پلیس‌ها دارن میان
‫تو چیکار کردی؟
‫تمام کارهایی که کردم
‫چطور تونستی؟ ‫و تو؟
‫چطور تونستی اینطوری بهم خیانت کنی؟ ‫اونم پسر خودم؟
‫سر جات وایسا!
‫پلیس وقتی برسه من ‫دست به سرشون میکنم. ببرش
‫- ژولز! ‫- ول کن! ولش کن!
‫نه! ژولز!
‫ببین به چه موجود رقت‌انگیزی تبدیل شدی
‫چه ضعیف. درست مثل پدرت
‫ولی حداقل اون عقلش رسید ‫که ولت کنه
‫دختر احمق!
‫احمق!
‫مجبور نیستی این کارو بکنی!
‫دختر نمک‌نشناس
‫تو تنها کسی نیستی ‫که دلش برای عزیزش تنگ شده
‫نه! بذار بیام بیرون!
‫بذار بیام بیرون! خواهش میکنم!
‫ورونیکا؟
‫ورونیکا، منم. کیت
‫باهات چیکار کردن؟
‫کیت؟
‫باید بجنگی
‫استعداد تو اینه. باید بجنگی
‫میدونی که این درست نیست
‫یالا! زودباش!
‫باید بجنگی ورونیکا!
‫ورونیکا باید بجنگی!
‫بجنگ! بجنگ! ‫بجنگ! بجنگ!
‫باهاش بجنگ! بجنگ!
‫باهاش بجنگ ورونیکا!
‫ورونیک. ورنیکا، باید زود بریم
‫ما رو بیار بیرون، خواهش میکنم!
‫خواهش میکنم بذار بیایم بیرون!
‫کیت؟ تویی؟
‫به کمکت نیاز دارم
‫اعدادش خیلی زیاد شدن
‫به هر کدوم هزار دلار بده. ‫اگه کافی نبود بیشتر بده
‫اگه خواستن داخل رو تجسس...
‫نه
‫ایزی! یالا باید بریم! ‫باید بریم ایزی!
‫- ایزی، نه! ایزی! یالا! ‫- من به اینجا تعلق دارم
‫ایزی، منو ببین. ‫تو به اینجا تعلق نداری
‫- خیلی زیباست ‫- کیت، بیا!
‫خیلی زیباست. برو، کیت. برو
‫تو مال اینجا نیستی! بیا!
‫کیت، زودباش! الانه که ساختمون بریزه
‫باید همین الان بریم!
‫- ایزی! ‫- کیت! زودباش!
‫نه!
‫- کیت ‫- حالت خوبه؟
‫- ژولز، حالت خوبه؟ ‫- نه
‫یالا. از این طرف
‫بجنبین!
‫یالا! ژولز، زود بیاین بریم!
‫برو، برو، برو!
‫- یعنی چی؟ ‫- چه خبره؟
‫بابا
‫از این طرف
‫وایسا! وایسا!
‫بابا!
‫- بچه‌ها یالا، بیاین! بچه‌ها! ‫- کیت!
‫بجنبین! زودباشین!
‫برید بیرون! من پشتتون میام. برید!
‫- واسه اینکارا وقت نداریم ‫- باید تا میتونیم برشون داریم
‫گوش کن چی میگم. ‫دیگه تمومه. گوش کن
‫
‫من کنترل دارم!
‫کنترل اوضاع رو دارم!
‫نه، از اینور! ‫از این طرف!
‫می‌بینمش! ‫داره میره تو!
‫آنتون!
‫برو
‫اونجاست
‫- بابام کجاست؟ اون کجاست؟ ‫- کیت، یالا! چیکار میکنی؟
‫ورونیکا برو بیرون!
‫هنوز داخلن! ‫هنوز داخلن!
‫ماشین رو نگه دار، دیو
‫ماشین رو نگه دار!
‫ژولز، من رو ببین. باید بریم. ‫باید از اینجا بریم بیرون
‫مراقب باش!
‫ژولز، نه!
‫بابا؟
‫کیت، عزیزم، باید بلند شی
‫خیلی خسته‌ام بابا
‫میدونم
‫خیلی سخته
‫درسته
‫ولی باید تلاشت رو بکنی
‫تو شروعش کردی
‫و تمومش کردی
‫اگه بهم اعتماد کنی
‫و اگه به این آموزش‌ها فرصت بدی، ‫و اگه تلاشت رو بکنی...
‫عزیزم! عزیزم!
‫سرش رو بپا
‫تقدیرت اینه که کارهای بزرگی انجام بدی، کاترین
‫یه مسیر هدفمند رو آغاز کردی
‫اینکه تمومش کنی یا نه به خودت بستگی داره
‫- از بستگانشین؟ ‫- مادرشم
‫جینی! جینی!
‫- دنبالتون میام ‫- باشه. وای عزیزم
‫بریم!
‫ من گم شدم بابا
‫ میدونم
‫ هممون گم شدیم
‫دارم میمیرم، مگه نه؟
‫بله
‫دلم خیلی برات تنگ شده بابا
‫منم دلم برات تنگ شده، کیت
‫میخوام پیش تو بمونم
‫کلی زندگی پیش روت داری
‫ این نقطه‌ی آغازه
‫به راهی پیدا میکنی
‫دیگه باید برم
‫دوباره می‌بینمت؟
‫خیلی دوستت دارم، کیت
‫منم دوستت دارم بابا
‫خداحافظ
‫نبضش میزنه. نبضش میزنه!
‫چی...
‫سلام عزیزم
‫سلام!
‫خیلی دوستت دارم
‫چیزی نیست
‫ترجمه از حسین ‫ H o s s e i n T L ‫HosseinTLsub@yahoo.com
‫مرجع دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم ‫NightMovie.Co